Verbonden

Uit mijn dagboek 2004

Lieve zoon, vanaf dat je in mijn buik was, voelde ik een intens verlangen. Ik wist dat je een bijzonder kind zou zijn en toch voelde ik tegelijk ook iets wat ik niet goed kon plaatsen. Mijn intuïtie vertelde dat jij eerder zou komen, maar een deel van mij wilde dat vanzelf niet horen. Toen jij 12 weken te vroeg geboren werd, wilde ik me met heel mijn hart aan je binden…maar ik durfde niet. Voordat het stukje in mij wat angst had je te moeten loslaten, vertrouwen had gekregen dat het goed met je was gekomen, was er ruim een jaar verstreken.

Dit schreef ik nadat de pijl van Amor recht mijn hart in kwam in mijn dagboek:

Verbonden;

Jouw lijfje groeiend in de mijne,
je hart dichtbij mijn hart
deel van mij was jij
in Liefde afgewacht.

Jouw handje in de mijne,
onwezenlijk zo klein
tegelijk zo groots ook
jou levend voelen was fijn.

Jouw lijfje tegen de mijne,
steeds meer mijn kind
al ligt tegenslag nog op de loer
het is onvoorwaardelijkheid
wat mij aan jou bindt.

Jouw armen om de mijne,
je kijkt naar mama op en lacht
mijn hart gaat sneller kloppen
hier heb ik op gewacht;

IK VOEL ME EINDELIJK VOLLEDIG VERBONDEN!

Je mama,
Jessica

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *